نیمه خوانی موسیقی دریا

نیمه خوانی:موسیقی دریا

روزگاری مردم بوشهر ماهیگیری می‌کردند و لنج می‌ساختند و با هر ضربه چکش برتن چوب، با یکدیگر سخن می‌گفتند. آن هنگام که تور می‌انداختند و پارو می‌زدند و ماهی می گرفتند، آواز می‌خواندند تا سرگرم شوند و کمتر احساس خستگی کنند؛ آوازهایی که «نی‌مه» نامیده می‌شد؛ نی مه ها تنها سرگرم کننده نبود بلکه ماهیگیران و دریانوردان را به هیجان می آورد و نیرو و توان کارشان را افزون تر می کرد. اما امروز «نی مه خوانی» در بوشهر کمرنگ و ابزار و ادوات مکانیکی جایگزین نیروی انسانی شده‌اند و کمتر کسی است که با این گونه از موسیقی و نغمه های آن آشنا باشد.

آواز نی‌مه،  یک تکخوان دارد. بقیه افراد در جواب او با «هله مالی» یا «هله» همراهی اش می کنند. آواز نی‌مه در واقع، آواز همگانی جاشوان قدیم است در آن زمان‌ها که هنوز موتورهای پر قدرت جای بازوان مردان پاروزن دریا نگرفته بود؛ آن زمان که هنوز جاشوان و ماهیگران بازو در بازو و نفس در نفس داشتند و بدون همیاری و همکاری نمی‌توانستند بر امواج خشمناک دریا غالب شوند، آن زمان که لنج‌ها و کشتی های بادبانی مسیر طولانی زنگبار و ملیوار (تانزانیا) را در می نوردیدند . البته این بدان معنا نیست که نی‌مه دیگر در دل امواج به گوش نرسد چون انسان همیشه نیازمند تلقین وتایید و نی‌مه بالاترین درجه تلقین در روحیه بخشی به افراد است.
نی‌مه، آواز تاریخی مردان دریاست؛ آوازی که انسان را در برابر خشونت دریا پاسداری می کند. نی‌مه، نگهبان خاطره‌ها و ماجراهای دریادلان جنوب است . نی‌مه یادگار روحیه مذهبی و نشانه یکتاپرستی نیاکان ماست. تا زمانی که موج ها بر کناره ساحل دف می زنند و صدای خوش آهنگ شالوها (مرغان دریایی) به گوش می رسد، نیمه نیز هوای شرجی دریاهای جنوب را خواهد شکافت و سلام و تسلی و آرامش و ایمان را برای اهالی دریا به ارمغان خواهد آورد.
منبع: بوشهر، افسانه ی فراموش شده

FavoriteLoadingاضافه کردن به علاقه مندی ها!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme
کانون تبلیغات و گرافیک لیان شهرکانون تبلیغات و گرافیک لیان شهرکانون تبلیغات و گرافیک لیان شهرکانون تبلیغات و گرافیک لیان شهرکانون تبلیغات و گرافیک لیان شهر